Kim olduğumu unutmak üzereydim

Uzun zaman olmuştu kendimle yine konuşmayalı. Bazen hayatımın bazı kısımlarında bazı şeyler oluyor ve kendimle dertleşmeyi unutuyorum. İnsanlara ve hayata o kadar kaptırıyorum ki kendimi unutuyorum. Kendimin kendimden başka güvenecek kimsem olmadığını ve her şeyin gücünü içimde bulabileceğimi falan. Yaklaşık olarak 16 dakikam var, bilgisayarımın şarjı bitmek üzere. Normalde meditasyon için uzandığım yatağımda şimdi sana yazıyorum. Hayatımdan kimler geçti kimler geldi hatırlamıyorum bile. Biliyorum burası bir a101 kataloğu ama umurumda değil. Benim kim olduğumu değiştirecek hiç bir şeyi istemiyorum. Ben burada ben olmaktan mutlu olacağım. Başarısız olsam bile, ki daha önce pek olmadım. Kendimden bahsederken hep kazandım ben, girdiğim bir çok savaşıda kazanacağım. Biliyorum çünkü bu benim. Sadece planlı ve programlı şekilde gitmem gerekiyor. Kendime bir strateji çizmem gerek. Kendimi güvenceye almam ve çok çalışmamam gerek. Biliyorum başarı için insanlar çok çalışmaktan bahsediyorlar. Derin çalışmak beni çok yordu, insanlara mükemmeli sunmaktan falan, Ben bunu yapmayacağım, yani yapmak pek istemiyorum.

Ben hala içinde lavinya biriktiren o çocuğum, büyümüş ve kocaman bir karakter olmuş ol samda, hepsinden güçlüsü ZLine çok yaşa desemde hala kırıntıları bırakmışım içimde, bununda temizlenmesi gerek. Duygularını bir köşeye at. Başarıyı hangimiz getireceğiz?

Hatırlıyor musun yıllar önce Arda ilk oluşturulduğunda,  Ne kadar güçlü ve mutluydu, sen çok değişmişsin cümlesi yapışmıştı üzerimize, bir hedefi vardı, peki senin hedefin ne? Kendinle konuşmak mı? A101 kataloglarını müşteriler ile buuşturmak yada a101 şikayet‘lerini incelemekmi.? hayır eminim bundan da kazandıktan sonra sıkılacaksın. Ama savaşmadanda bırakmayacaksın, seni en iyi ben tanıyorum çünkü, Ne kadar çok korkmuştuk demi Arda’dan. Kime neler yapabileceğini kestiremeden yaşardı.

Bir gün kovdum onu biliyor musun,? Nereden bileceksin ki, sen yoktun. Sevmesen de hala karakterine saygı duyuyorum. Gidişini özledim, olmayışını ve senin için acı çekmeyi falan özledim, sanırım işlere vermesem kendimi ölürdüm senin için. İnsanların zaafları vardırya hani. Belliki benimki de sensin.

Lise dönemim bu vücudun gördüğü en güçlü karakteri gördü, tam bir düşünce harikasıydı. Onun elde edemeyeceği birşey olmadığını sanardım. Ona büyük bir hayranlık duyarak teslim ederdim. Git ve kazan, hayatımın en büyük pişmanlığı içimdeki kini kovmak oldu. Daha sakin olmak insanı daha iyi yapmıyor. Sürekli insanlar arası düşünce savaşları yapılırdı. Ben hayranlık duyardım, kötü bir yıl sonrasında. Karşılıksız bir aşk sonrası ortaya çıkan bir karakterdi. Onu ben çağırmıştım, ben koydum.

Şimdi bir başkasını çağırsam da, bütünen o olamıyorum. Bazen duygularım hareketlerim ve birşeyler değişiyor, ama bunlar benim kontrolümde değil. Sanırım ZLine’ı tam olarak karakter olarak düşünüp oluşturamadım. Yoksa başka neden olmasın, daha önce yaptım belliki sadece bazı şeyler eksik. Karakteri sevmek önemli demiştik.

<!— İYİCE MANYAĞA BAĞLIYORUM, BAZI ŞEYLER VAR İSTEDİĞİM GİBİ GİTMİYOR. UĞRAŞIYORUM SAVAŞIYORUM AMA OLMUYOR. BİR YERDE BİR HATA YAPIYORUM. BİR BOK BİLDİĞİM YOK. BİR BOK YAPACAĞIM DA YOK. SAÇMA SAPAN BİR KURGU İÇİNDEYİM. HAYALi KARAKTER. OLMAYACAK HAYALLER VE DAHA FAZLASI VE BENİ ANLAMAYAN İNSANLAR. —>

Kafayı yememe az kaldı, büyük bir umursamazlık içine giriyorum. Bir çok şeyden vazgeçmek geçiyorum. Oluruna bırakmak diyor sanırım insanlar buna. Bende boş vermişlik diye adlandırıyorum. Anlaşılmaz bir halde yaşıyordum zaten dahada anlaşılmaz oldum. İş sektöründen tut online çalışmalarda bile anlaşılamıyorum. Lise dönemlerinde başlamış olan bu psikolojik dengesizlik hali her zaman yanımda. Hiç bir zaman bırakmadı peşimi, aslında bırakmasını da istemiyorum. A101 düşüncesini ele alalım. Bir çok kişiye göre saçma geldiğine eminim, sektörümde birlikte olduğum insanlara bile saçma geliyordu. İstatistikler sonrasında toplumdaki insanların a101 marketlerine ne kadar yatkın olduğunu ve ne kadar ilgili davrandıklarını gördüklerinde fikirlerini değiştirdiler. Bu bir savaş, benim savaşım. Tek başıma yaşadığım kazanmak için elimden gelen her şeyi yapacağım bir savaş.

Alışmak Gerek Yalnızlığa

Bazen unutuyorum yalnız öleceğimi, arada umut ve farklı düşünceler geliyor. Sonra fazla sürmüyor. Hemen bir işaret, yakın ama uzak. Umutsuzluk.

-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-

Ne olduğunu anlatsamda inanmayacaksın. Sana bu satırları yazarken büyük bir umutsuzluk içerisinde duygusal fon müzikleri ile depresyona girerken o geldi. Yeşil olabilir mi? Bilmiyorum ama bilmek ve düşünmekte istemiyorum. O gelirse ne yaparım diye düşünüyordum ya. Oluruna bırakacağım. Kocaman bir kalede tek başıma yaşamaktan yada bir duvar arkasına saklanmaktan bıktım. Daha güçlü olmaya çalışmaktanda. Güvenmek ve sevmek istiyorum. Acı çekeceğimi bile bile sevmek istiyorum. Bu benim için ezikli değil. Güç’de değil. Bilmiyorum sadece artık dumpper’dan daha çok değer verdiğim bir A101 platformu oluşturdum. Belki hayali karakterlerimden daha çok sevebileceğim bir insanda olur. Ne diyorsun? Aşk acısı çekmeyi bile özledim biliyormusun. Kimsesiz insanlar gibi yaşıyorum, umutsuz içerisinde. Kulağımda bir ıslık, bir yerin marşıymış belkide yıllar boyunca  beni anlatacak artık. Seveceğim Bir ‘YEŞİL’e armağan olur belkide. Belkide sadece öldürmeye gelmiştir. Nedendir bilmiyorum. Tutunmaya gelmiştir belkide. Tutunacak bir dal olmak da güzel değilmidir. Herkesin ilki olamazsın. Kimsenin sonu olacağın garantiside yok. Ama son olamayacağını söyleyen bir insan kadar dürüst olanda sevilmeyi hak ediyor.

Ben onu seveceğim. Sizin aksinize ben risk alacağım ve başarı için onunla yaşayacağım. Belki yıllardır bizi başarısız yapan bir tatlı ses tonudur. Belkide bu o’dur.

Tam herşey bittiğini düşünürken, bir kurtarıcı gelmesi vardırya. Issız mağarada son kibrit sönmek üzereyken meşale ile içeri giren birisini gördüğünüzde ki mutluluk. Son damla suyunuz kaldığında, üzerinizde bulut olan yağmur sunan insanları düşünün.

-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-

Bana biraz şuan’dan bahseder misin? Ne hissediyorsun, bunun adı aşkmı sevgimi. Peki her zaman yaptığın gibi bir kızın ellerine teslimmi edeceksin içindeki beni. Sana kazanmak için bir çok gücü sağlayan insanı yok mu edeceksin. Ezilirsin. Onların karşısına bensiz çıkarsan yenilirsin.

En temelimiz saygıydı, ne oldu o saygıya. Bu insanalar sana hak ettiğin saygıyı verebiliyorlar mı? Sanmam kimse senin gibi değil. Sende onlar gibi olmaya çalışma, elinde herkesten değerli bir savaş var. A101, yıllar sürecek ve kazandığında herkesten daha değerli olacak bir savaş bu sende biliyorsun.

Loading text. 22%…

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Tumblr0Pin on Pinterest0Share on VK
Kataloğu paylaş.

Bu yazıya puan vererek diğer yazılardan daha fazla yararlı olduğunu bize bildirebilirsiniz.
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (6 votes, average: 4,17 out of 5)
Loading...
Yazılara verdiğiniz derecelendirmeler site yönetimi tarafından yararlılığı göz önüne alınarak ilgi odağı olarak görülmektedir.

ڧ ZLine »
ڧ ZLine »
Ben büyük bir denizde, su damlasıyım. Lâ tahzen, ne kadar erken kaybedersen o kadar az kaybedersin. Hayatından çalınanlardan vazgeç, hepsi tecrübedir. Eğer gerçekten seninse hak, gün geldiğinde çalanın aklına geleceksindir.

Bir Cevap Yazın

Top